ما را به زیر مشک بالای حرم بستند
دادند به دست ابوفاضل عنانش را
با کوله باری که ندارم آمدم گفتند
ام البنین گردن گرفته دوستانش را
امید عالم نا امیدی نیست در کارت
نذری تو پس داده خیلی امتحانش را
گریه کنید ام البنین بی پسر را که
گریه نموده دشمنش قد کمانش را
با روضه ویلی علی شبلی مدینه سوخت
فریاد میزد داغ عباس جوانش را
بر نیزه از پهلو سر عباس را بستند
تا شام میبردند ماه آسمانش را
